Tin whistle een fluit voor Ierse muziek.

Tin whistle, dat is het fluitje dat je het gevoel geeft dat je in een wereld van sprookjes, sagen en mythen beland. Hoor je hoge of juist lage tonen die sprookjesachtige landschappen met uitgestrekte bossen en diepe glens bij je oproepen. Dan hoor je ongetwijfeld een tin “high” whistle.

De eerste berichten over tin whistles stammen uit de tijd van de verhalen van Charles Dickens. Het is de tijd van de industrialisatie, een tijd dat je voor het eerst echt goedkoop blikken fluitjes kon maken. Robert Clarke is de eerste die in 1843 begint met de massaproductie van tin whistles begint. De tin whistle wordt ook wel pennywhistle genoemd, het fluitje van een cent.

Er zijn nog steeds spotgoedkope blikken whistles te koop maar het instrument heeft zich ook ontwikkeld. Tegenwoordig zijn er fantastische whistles die vakkundig en vaak met de hand worden gemaakt. Van hoogwaardige metalen, kunststoffen of hout. Tin whistle betekent letterlijk blikken fluit. Vandaag de dag wordt er meestal meestal de sopraan whistle of “high” whistle mee bedoeld.

De Low whistle

De Low whistle is een nieuwkomer in de Ierse en Keltische muziek. Het is een vinding van fluitist en jazz muzikant Bernard Overton. In de jaren 70 van de vorige eeuw bedacht hij het instrument toen een bamboefluit van collega muzikant Finbar Furey kapot ging tijdens een tour en hij snel een nieuw instrument nodig hadden. Hals over kop maakte Overton een grote broer van de bekende tin whistle voor hem. Zo kon de tour doorgaan.

De roots van de low whistle liggen dus eigenlijk bij de jazz muziek. Het duurde dan ook even voor traditioneel Ierse muzikanten de low whistle als instrument omarmden. De populariteit van de low whistle is vooral te danken aan shows van Lord of the dance en filmmuziek van Titanic en Lord of the Rings. Tegenwoordig is de low whistle één van de populairste instrumenten voor Ierse en Keltische muziek.