Van docent filosofie naar fluitist.

Harry van der Brug. fluitist en verhalenverteller.

Fluitist worden deed ik pas op latere leeftijd, maar van kind af aan heb ik een passie voor muziek. Tijdens mijn jeugdjaren bleef het echter bij muziek luisteren. Muziekinstrumenten en muzieklessen waren gewoonweg te duur in het arbeidersmilieu waar ik opgroeide. Ik ging zoals het bij ons thuis hoorde naar de ambachtsschool en op mijn 16e aan het werk.

Op latere leeftijd heb ik de kans gekregen om theologie te gaan studeren. Naast de theologische vakken heb ik mij ook met veel plezier mogen verdiepen in “vooral Keltische” sagen, legenden en volksverhalen. Na mijn studie theologie was er een baan voor mij in het onderwijs. Ik werd docent filosofie aan een VWO / Gymnasium in Heerenveen. Tijdens mijn werk als leraar filosofie kwam het “zelf” maken van muziek in mijn leven. Ik kreeg de kans om trompet te leren spelen en dat heb ik een aantal jaren met veel plezier gedaan. Tot het moment dat, als een gelukkig toeval, de Ierse dwarsfluit in mijn leven kwam.

Mijn eerste kennismaking met de Ierse dwarsfluit voelde als een warm thuiskomen. Ik was meteen volledig verkocht aan de fantastische klank van dit instrument. Tijdens de corona pandemie kreeg ik tijd om na de denken. Nadenken over wat ik echt wil! Mijn leven stond tijdens de eerste lockdown “net als dat van alle mensen” behoorlijk op zijn kop. Ik heb de kans om mij volledig toe te leggen op traditioneel Ierse muziek aangegrepen. Daar ben ik elke dag opnieuw dankbaar voor. Traditioneel Ierse muziek is mijn bron van inspiratie!

De Ierse muziek past bovendien fantastisch bij mijn passie voor Ierse en Keltische volksverhalen , sagen en mythen. Met het combineren van muziek en verhalen kreeg “De Avondlander” vorm. Als de Avondlander breng ik muziek en verhalen uit de Keltische wereld ofwel het Avondland.

“Werken met traditioneel Ierse muziek en Keltische verhalen is voor mij elke dag weer een feest.